Ντο, ντομάτα στη σαλάτα…

Παιδιά!!! Σας έχω μερικές φοβερά ενδιαφέρουσες πληροφορίες!!!

Θυμάστε στη «Μελωδία της Ευτυχίας», το τραγουδάκι do re mi, όπου έκαναν ακροστοιχίδα με τις 7 νότες;

Ντο, ντομάτες στη σαλάτα

Ρε, ρεβύθια μες στη φάβα

Μι, μη μου φας τη σαλάτα

Φα, φαφα θα σου τη φάω

Σολ, solero παγωτό

Λα, λαλαλα τραγουδώ

Σι, θα σύρω το χορό

Και ξαναρχίζω απ΄το ντο!

Λοιπόν θα εκπλαγείτε μόλις μάθετε ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙ, κατά μια παράδοση, οι ονομασίες των νοτών προήλθε από ακροστοιχίδα, συγκεκριμένα από έναν ύμνο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο:

Ut queant laxis      (για να μπορούν)

Resonare fibris      (να αντηχούν με χαλαρές)

Mira gestorum       (χορδές οι δούλοι σου, ή με απλόχωρα στήθη)

Famuli tuorum       (τα κατορθώματά σου)

Solve polluti           (λύσε την αμαρτία)

Labii reatum           (των μολυσμένων μου χειλέων)

Sancte Johannes   (Άγιε Ιωάννη)

Αργότερα το ut αντικαταστάθηκε με το do, που προέρχεται από τις λατινικές λέξεις Dominus Deus, δηλαδή Κύριος ο Θεός.

Αλλά όχι μόνο αυτό. Και τα ονόματα των φθόγγων της Βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής αντιστοιχούν στα 7 πρώτα γράμματα της αλφαβήτου, μετασχηματισμένα σε εύηχες συλλαβές. Έτσι έχουμε πΑ, Βου, Γα, Δι, κΕ, Ζω, νΗ! Επίσης οι συλλαβές αυτές τοποθετημένες σε ακροστοιχίδα συνθέτουν τον παρακάτω ύμνο:

Πάλαι ήμαρτεν Αδάμ, εμακρύνθη του Θεού

Βουληθείς δε ο Πλαστουργός, δούλου δέχεται μορφήν

Γάλα πίνει εκ μητρός, εις μετάνοιαν καλεί

Διδαχών σκορπίζει φως, θαύματα πολλά ποιεί

Κεφαλήν δ’ εχθρού πατεί, νεκρωθείς και αναστάς

Ζωοδότης ων Θεός. Και εις μέλλουσαν ζωήν

Νηπενθή (απομακρύνοντας το πένθος από την αμαρτία) πιστούς καλεί, όπου πρώτος εισελθών

Πάσαν έλαβεν αρχήν παρά του Θεού Πατρός.

Συγκλονιστικά ε;

Posted in Άσχετα | 1 σχόλιο

Καλή δύναμη!

Προς όλους τους κατακαημένους φοιτητές που υποφέρουν με την εξεταστική, τις εργασίες, την πρακτική, την πτυχιακή και τα λοιπά και τα λοιπά (ενώ οι μαθητές τώρα εχουν τελειώσει και γιολάρουν κάνοντας μπάνια… ακούστε μαθητές! μην παραπονιέστε καθόλου. απολαύστε τα καλοκαίρια σας, αυτό σας λέμε)… ευχόμαστε ένα μεγάλο

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ

και

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Όλοι τα περνάμε αυτά, όλοι κλάψαμε μαθήματα και χαμένο χρόνο, όλοι παραδεχόμαστε ότι η μόνη λύση είναι το διάβασμα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, δηλαδή κάτι που είναι πρακτικώς αδύνατον, και όλοι το επόμενο εξάμηνο αρχίσαμε ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια με το προηγούμενο.. εντάξει κάπου το έχω ξαναδεί το έργο..κάτι μου θυμίζει η πρωταγωνίστρια :Ρ

Πολύ σημαντικές οι σπουδές, όμως ακόμη πιο σημαντική είναι η σωματική μας και κυρίως η ψυχική μας υγεία! Γι’ αυτό κάνεις το σταυρό σου και προχωράς.  Και όπως έλεγε η γιαγιά μου όταν την ρωτούσα τι κάνει: «Ε! Λέω εγώ καλά και ο Θεός θα τα κάνει καλύτερα

Και εντάξει, όχι άγχος αν βρούμε τίποτα αποτελέσματα λάθος, δεν πάνε όλα αυστηρά σύμφωνα με τους νόμους της επιστήμης..

Neil-deGrasse-Tyson-pendulum.gif

Posted in Άσχετα | 1 σχόλιο

Ξανθιές

-Τι κάνουν εκατό ξανθιές στην έρημο;
-Σκουπίζουν, γιατί πολλή σκόνη μαζεύτηκε τελευταία εκεί😀

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

θα αρχίσουμε…

Μπαίνει ένας σε ένα μπαρ και λέει στον μπάρμαν:
-Φέρε γρήγορα μια μπύρα γιατί θα αρχίσουμε!
Του φέρνει μια φοβισμένος ο μπάρμαν, την πίνει αυτός και λέει
-Φέρε γρήγορα άλλη μία γιατί θα αρχίσουμε.
Του φέρνει ο μπάρμαν άλλη μια μπύρα, και να μην τα πολυλογούμε, αυτό έγινε αρκετές φορές. Ώσπου στο τέλος πάει να φύγει ο τύπος και του λέει ο μπάρμαν:
-Ρε φίλε, ξέρεις έχεις πάρει οχτώ μπύρες και δεν έχεις πληρώσει καμία! Έτσι θα φύγεις;!
Οπότε κάνει αυτός
-Αρχίσαμεεε…

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

Οι κλασικοί και η Κοκκινοσκουφίτσα

Πώς θα έλεγαν την ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας μερικοί κλασικοί της λογοτεχνίας; Ας μας τη διηγηθούν οι ίδιοι!

Έντγκαρ Άλαν Πόε
Στην παρυφή παλιού σκοτεινού περιελισσόμενου με μυστικό σκληρό βέλο δάσους, πάνω από το οποίο πετούσαν τα ύποπτα σύννεφα των δυσοίωνων αναθυμιάσεων και σαν να ακουγόταν εκεί μοιραίος ήχος των δεσμών, σε μυστικιστική φρίκη ζούσε η Κοκκινοσκουφίτσα.

Έρνεστ Χεμινγουέι
Η μάνα μπήκε, έβαλε πάνω στο τραπέζι την τσάντα. Στην τσάντα βρισκόταν γάλα, άσπρο ψωμί και αυγά.
– Νάτο. – Είπε η μάνα.
– Τι; – ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.
– Αυτό, – είπε η μάνα, – θα πας στην γιαγιά σου.
– Καλά. – είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.
– Και τα μάτια σου τέσσερα, – είπε η μάνα – Λύκος.
– Ναι.
Η μάνα κοιτούσε πώς η κόρη της που όλοι την έλεγαν Κοκκινοσκουφίτσα, γιατί πάντα φορούσε την κόκκινη σκουφίτσα, βγήκε, και κοιτάζοντας την αποχωρούσα της κόρη η μάνα σκέφτηκε, πως είναι πολύ επικίνδυνο να την αφήσει μόνη της στο δάσος, και εκτός από αυτό σκέφτηκε, πως ο λύκος άρχισε να εμφανίζεται πάλι εκεί, και έχοντας αυτή την σκέψη, είχε νιώσει πως αρχίζει να ανησυχεί.

Βίκτωρ Ουγκώ
Η Κοκκινοσκουφίτσα έτρεμε. Ήτανε μόνη της. Ήτανε μόνη της, σαν βελόνα στην έρημο, σαν κόκκος άμμου ανάμεσα στα αστέρια, σαν μονομάχος ανάμεσα σε δηλητηριώδη φίδια, σαν νυκτοβάτις στον φούρνο…

Τζακ Λόντον
Αλλά αυτή ήταν αντάξια κόρη της ράτσας της, στις φλέβες της έτρεχε το δυνατό αίμα των άσπρων κατακτητών του Βοριά. Γι’ αυτό, μη διστάζοντας, όρμησε στον λύκο, κατάφερε την συντριπτική γροθιά και αμέσως την επιβεβαίωσε με ένα κλασσικό απερκάτ. Ο λύκος ετράπη εις φυγήν. Αυτή τον παρακολουθούσε με το βλέμμα, χαμογελώντας με το γοητευτικό γυναικείο της χαμόγελο.

Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Ο λύκος έφτασε στο σπιτάκι της γιαγιάς και χτύπησε στην πόρτα. Αυτή η πόρτα είχε κατασκευαστεί στη μέση του 17ου αιώνα με τον άγνωστο μάστορα. Αυτός την έγλυψε από καναδική βελανιδιά που ήτανε τότε της μόδας, της έδωσε την κλασική μορφή και την κρέμασε στους σιδερένιους ρεζέδες, οι οποίοι κάποτε, μπορεί, ήτανε καλοί, αλλά τώρα έτριζαν τρομερά. Η πόρτα δεν είχε ούτε στολίδια ούτε σχέδια, μόνο στη δεξιά κατώτερη γωνιά φαινόταν μία τσουγκρανιά, για την οποία έλεγαν ότι την έκανε με το δικό του σπιρούνι ο Σελεστέν ντε Σαβάρντ – ο ευνοούμενος της Μαρίας Αντουανέτας και ξάδερφος από τη μητρική γραμμή του παππού της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας. Κατά τα άλλα, η πόρτα ήταν συνηθισμένη, και γι’ αυτό δεν πρέπει να τη ζωγραφίσουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.

Όσκαρ Ουάιλντ
Λύκος: Συγγνώμη, δεν ξέρετε το όνομά μου, αλλά…
Γιαγιά: Δεν έχει σημασία. Στη καινούρια κοινωνία το καλό όνομα έχει αυτός που δεν το έχει. Σε τι μπορώ να σας φανώ χρήσιμη;
Λύκος: Ξέρετε… Λυπάμαι πολύ, αλλά ήρθα να σας φάω.
Γιαγιά: Τι χαριτωμένο που είναι αυτό. Είστε πολύ ευφυής τζέντλεμαν.
Λύκος: Αλλά το λέω σοβαρά.
Γιαγιά: Και αυτό προσδίνει ιδιόμορφη λάμψη στην ευφυία σας.
Λύκος: Χαίρομαι που δεν το βλέπετε σοβαρά το γεγονός που σας το παράθεσα.
Γιαγιά: Τώρα το να βλέπεις σοβαρά τα σοβαρά πράγματα είναι η εκδήλωση του κακού γούστου.
Λύκος: Και τι πρέπει να βλέπουμε σοβαρά;
Γιαγιά: Βεβαιότατα, τις ανοησίες. Όμως είστε βαρετός.
Λύκος: Πότε λοιπόν ο λύκος είναι βαρετός;
Γιαγιά: Όταν ενοχλεί με τα ερωτήματα.
Λύκος: Και η γυναίκα;
Γιαγιά: Όταν κανείς δεν μπορεί να τη βάλει στη θέση της.
Λύκος: Είστε πολύ αυστηρή με τον εαυτό σας.
Γιαγιά: Υπολογίζω στην σεμνότητα σας.
Λύκος: Μπορείτε να με πιστέψετε. Δεν θα πω ούτε μία λέξη σε κανένα (την τρώει).
Γιαγιά: (Από την κοιλιά του Λύκου). Κρίμα που βιαστήκατε. Μόλις ετοιμαζόμουνα να σας πω μια διδακτική ιστορία.

Έριχ Μαρία Ρεμάρκ.
Έλα σε μένα, – είπε ο Λύκος. Η Κοκκινοσκουφίτσα γέμισε δύο ποτηράκια με το κονιάκ και κάθισε στο κρεβάτι δίπλα σ’ αυτόν. Αυτοί εισέπνεαν το γνωστό άρωμα του κονιάκ. Σε αυτό το κονιάκ υπήρχε μελαγχολία και κούραση – μελαγχολία και κούραση του λυκόφωτος. Το κονιάκ ήταν η ίδια η ζωή.
– Βεβαίως, – είπε αυτή. – Για μας δεν υπάρχουν ελπίδες. Δεν έχω μέλλον.
Ο λύκος κρατούσε την σιωπή. Συμφωνούσε μ’ αυτήν…

Από το διαδίκτυο

 

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

Χριστός Ανέστη και πάλι!!!

Μεγάλυνον ψυχή μου, τον εθελουσίως παθόντα και ταφέντα και εξαναστάντα τριήμερον εκ τάφου.

Φωτίζου, φωτίζου, ἡ νέα Ἱερουσαλήμ. ἡ γάρ δόξα Κυρίου, ἐπί σε ἀνέτειλε. Χόρευε νῦν, και ἀγάλλου Σιών σύ δε ἁγνή, τέρπου Θεοτόκε, ἐν τῇ ἐγέρσει τοῦ τόκου σου.

Και καλό Παράδεισο σε όλους μας!

Posted in Άσχετα | Σχολιάστε

Καλή Σαρακοστή!

 

Καλή Ανάσταση!

 

Posted in Άσχετα | 1 σχόλιο

τι κάνεις εκεί;

-Τι κάνεις εκεί;
-Προσπαθώ να ισιώσω το π.
-…! Γιατί;
-Γιατί ίσιο π είναι χρυσός!

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

Τι γυρίζει και μου λέει;

-Τι γυρίζει και μου λέει;
-Τι;
-Η περιστρεφόμενη αγελάδα!

-Και να προσθέσω και κάτι;
-Ναι.
-35+68!

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

Με συγχωρείτε..

-Με συγχωρείτε, θα ήθελα να πάω στο σταθμό..
-Σας συγχωρώ! πηγαίνετε, πηγαίνετε!

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε