Ο κλέφτης

Ώρα τρεις τα χαράματα και ο κλέφτης μπαίνει μέσα στο σπίτι. Ο (άνεργος) ιδιοκτήτης ακούει θόρυβο, ανοίγει το φως και τσακώνει τον κλέφτη.
– Τι κάνεις εκεί;
– Ψάχνω για λεφτά.
– … Καλά, περίμενε να ντυθώ να ψάξουμε μαζί…!

Posted in Άσχετα, Ανέκδοτα | 2 σχόλια

Το βάζο της ζωής

Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα.

Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις.

Όταν πλέον δεν χωρούσε άλλο, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε και εκείνοι συμφώνησαν.

Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να τα ρίχνει στο βάζο κουνώντας το και αυτά πήγαν στα κενά ανάμεσα στις μπάλες του τένις.

Όταν πια δεν χωρούσαν άλλα χαλίκια ρώτησε τους μαθητές αν το βάζο ήταν γεμάτο και αυτοί κάπως σαστισμένοι είπαν πως είναι.

Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και αφού την έριξε στο βάζο, γέμισε όλα τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και αφού ρώτησε τους μαθητές πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο αυτοί ανταπάντησαν με ένα ομόφωνο ΝΑΙ.
Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από το γραφείο δυο κούπες καφέ και τις έριξε στο βάζο ενώ οι μαθητές πλέον γελούσαν απορημένοι.

«Τώρα», λέει ο καθηγητής, «Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.
Οι μπάλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και μεγάλα πράγματα στη ζωή σας, όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα που ακόμα και όλα τα άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν την ζωή σας.

Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως τη δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι.
Η άμμος είναι άλλα μικρότερα πράγματα.

Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις.
Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας.

Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και σημαντικότερα για σας πράγματα. Φροντίστε τα μπαλάκια του τένις πρώτα και μετά τα χαλίκια. Τα υπόλοιπα είναι άμμος»

Ένας φοιτητής σήκωσε το χέρι και ρώτησε, τι αντιπροσώπευε ο καφές.

Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε:

«Ο καφές είναι για να σας δείξει πως όσο γεμάτη και να είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφέ με κάποιο φίλο»

Μια παλιά ιστορία που κάποτε κυκλοφορούσε και σε μέιλ. Το αφιερώνω σε εμάς που επιμένουμε να γεμίζουμε μανιωδώς το βάζο μας με άμμο και καφέδες (νερομπούλι έχει γίνει αυτό το μείγμα)! Όποιος είναι μαζί μου θα καταλάβει! :-Ρ

Posted in Άσχετα | Σχολιάστε

Χριστός Ανέστη!!!

«Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι» !

«Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος».

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, ᾍδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν, καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν Πατέρων, Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον. «

Χριστος Ανεστη1

Posted in Άσχετα | 9 σχόλια

Ερχόμαστε γάιδαροι!

Ήταν τα παλιά τα χρόνια δύο φοιτητές από την Λαμία, που είχανε πάει να σπουδάσουν στην Θεσσαλονίκη. Όταν τελειώσαν τις σπουδές τους, θα γύριζαν στην πόλη τους με το τρένο. Αλλά επειδή η Λαμία δεν είχε σιδηροδρομικό σταθμό, παρά μόνο στο Λιανοκλάδι, είπαν να στείλουν τηλεγράφημα στους συγγενείς τους για να έρθουν να τους πάρουν γάιδαροι.

Έγραψαν λοιπόν: «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΡΕΝΟ. ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΓΑΪΔΑΡΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΝ».

Μετά όμως για οικονομικούς λόγους σκέφτηκαν: «τρένο! προφανώς και ερχόμαστε με τρένο. αφού δεν υπάρχει άλλη συγκοινωνία. ας το βγάλουμε». Και έγραψαν: «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ. ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΓΑΪΔΑΡΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΝ».

Έπειτα σκέφτηκαν: «εννοείται ότι οι γάιδαροι θα μας παραλάβουν! για ποιον άλλο λόγο θα έρθουν;»!  Και έγραψαν «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ. ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΓΑΪΔΑΡΟΙ».

Αλλά μετά είπαν: «να έρθουν γάιδαροι! φυσικά! τι άλλο να κάνουν! ας το βγάλουμε κι αυτό».

Το αποτέλεσμα ήταν: «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ. ΓΑΪΔΑΡΟΙ.»   !!!

Image result for γαιδαρος

Έτσι λοιπόν, για να βγάλουμε και το ηθικό δίδαγμα, όπως πάντα: Πρέπει κι εμείς, για να αποφεύγουμε τις ασυνεννοησίες, να εξηγούμε ολόκληρη τη σκέψη μας στον συνομιλητή και όχι μόνο το τελικό «αποτέλεσμα» των συνειρμών. Για να μπορέσει να μας παρακολουθήσει και να ανταποκρίνεται καλύτερα!

Posted in Ανέκδοτα | Σχολιάστε

1η Απριλίου 1955. Μνήμη του αγώνα της Κύπρου για την ανεξαρτησία από τους Άγγλους (και μετέπειτα ένωσή της με την Ελλάδα). Πολλοί αγωνιστές πέσανε σε αυτόν τον αγώνα, ελπίζω πως όλοι τους έχουμε τουλάχιστον ακουστά. Χαρακτηριστικοί (αναφέρουμε δύο από τους πάμπολλους) ο Γρηγόρης Αυξεντίου και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

Ο Βαγορής λοιπόν. 17 χρονών, ακόμα σχολείο πήγαινε και ήταν και άριστος μαθητής, εντάχθηκε στις δυνάμεις της ΕΟΚΑ. Συλλήφθηκε επειδή «συμμετείχε σε παράνομη οχλαγωγία» αλλά αρνήθηκε τις κατηγορίες. Μια μέρα πριν τη δίκη, μπήκε κρυφά στο σχολείο του και άφησε ένα σημείωμα:

«Παλιοί συμμαθηταί,

Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.
Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.
Γειά σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης»

Αυτή ήταν η αρχή του τέλους. Ένα χρόνο αργότερα μετέφερε τρόφιμα και όπλα με δυο συναγωνιστές του όταν συνελήφθη από του Άγγλους και καταδικάστηκε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού. Όλος ο κόσμος προσπάθησε να τον σώσει, αλλά ο κυβερνήτης Τζον Χάρτινγκ και η Αγγλική διπλωματία αρνήθηκε την απονομή χάριτος που τους ζητούσαν. Έτσι απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία 19 χρόνων. Πριν πεθάνει προσευχόταν να είναι ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονιζόταν από τους Άγγλους, πράγμα που τελικά έγινε γεγονός.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Λευκωσίας μετέδωσε ένα συγκλονιστικό ποίημα του Φώτη Βαρέλη προς τιμήν του Ευαγόρα:

Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα
μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,
οι νιοί συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν,
η νια που τον ορμήνευε δεν είχε νυχτοπούλι.
Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στον κάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανί απλώνει ο ναύτης,
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνει κι η πρώτη η άταχτη κι η τρίτη που διαβάζει,
μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.
– Παρόντες όλοι;
– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.
– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος. Και με φωνή που τρέμει:
– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.
– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα,πάντα πρώτος,
στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι,
και του σχολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα’ στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,
έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.

Και ο ίδιος, όπως είδαμε, έγραφε ποιήματα που μελοποιήθηκαν έπειτα, όπως η ανηφοριά (πάνω) και το εξής:

Να μαθαίνουμε λίγο λίγο για όλα αυτά. Γιατί λαός που δεν ξέρει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

Οι πηγές: http://www.sansimera.gr/biographies/235

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%85%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82

Σύνδεσμος | Posted on by | Σχολιάστε

Θέλω να ‘σαι εκεί…

Είναι εντυπωσιακό πώς όταν θες να μιλήσεις για κάποιο πρόβλημά σου οι άνθρωποι ξαφνικά κουφαίνονται. Στα γέλια και τις χαρές έχεις ένα τεράστιο αριθμό φίλων, όταν όμως πρόκειται για δυσκολία ο κύκλος περιορίζεται σημαντικά. Τι να κάνουμε, στο κάτω κάτω φταις κι εσύ που βιάζεσαι να τους χαρακτηρίσεις ως «φίλους». Αν δεν το είχες κάνει δεν θα πονούσες τώρα.

Και τώρα έρχεται και η στιγμή που αναρωτιέσαι πόσο στάθηκες ΕΣΥ στα προβλήματα των άλλων. Και η διαπίστωση δεν είναι και πολύ ενθαρρυντική!.. Ίσως η δική σου στάση να ήταν ακόμα χειρότερη…

φρι(1)

Τέλος πάντων. Θα έπρεπε να κάνουμε μεγαλύτερες προσπάθειες από δω και στο εξής για χάρη των φίλων μας. Και όχι μόνο.

Ααχ (Αναστεναγμός). Υποθέτω ότι οι χαρές και οι θλίψεις διαδέχονται η μια την άλλη. Αλλά… ό,τι και να είναι, θα περάσει..!

φρ(1)

Posted in Άσχετα | Σχολιάστε

Μάφινς

Βρήκα σε ένα μπλογκ την παρακάτω συνταγή. Θέλησα να την δοκιμάσω, αλλά μέχρι τότε, για να μην τη χάσω την επαναδημοσίευσα εδώ!

 

«ΥΛΙΚΑ :
250 γρ. αλεύρι
160 γρ. ζάχαρη
2 κ.γ. μπέικιν
250 ml γάλα (ή νερό αν τα θέλετε νηστίσιμα)
30 ml σπορέλαιο
1 κ. σούπας κακάο
1 βανίλια
1 πρέζα αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ :
Σε ένα μπολ βάζουμε τη ζάχαρη μαζί με το αλάτι, το αλεύρι, το μπέικιν που τα έχουμε κοσκινίσει προηγουμένως, και τα ανακατεύουμε. Σε ένα άλλο μπολ βάζουμε το γάλα μαζί με το σπορέλαιο και τη βανίλια και ανακατεύουμε. Στο τέλος ενσωματώνουμε τα υγρά υλικά πάνω από τα στερεά υλικά μας. Δεν ανακατεύουμε πολύ αν θέλουμε να μας βγουν αφράτα τα μάφινς. 

Προαιρετικά:
Χωρίζουμε το μείγμα στα δύο και στο ένα προσθέτουμε το κακάο για να έχουμε δίχρωμο αποτέλεσμα.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 ° C.του  Τα χαρτάκια τα γεμίζουμε 3/4. Πρώτα με βανίλια και μετά με σοκολάτα. Ή μπορούμε να δοκιμάσουμε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς.
 
ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ :
 
Για την διακόσμηση τώρα υπάρχουν πολλοί τρόποι. Μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιήσει την φαντασία του και να δημιουργήσει διάφορα είτε με γλάσο, είτε με τρούφες.. Εγώ προτίμησα να φτιάξω ένα γλάσο λίγο διαφορετικό από τα απλά. Θα χρειαστούμε:200 γρ, βούτυρο, 400 γρ. ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη, 1 βανίλια, χρώματα ζαχαροπλαστικής της επιλογής μας

Ανακατεύουμε τα υλικά στο μίξερ και το μείγμα το χωρίζουμε σε ίσα μέρη. Σε κάθε ένα ρίχνουμε λίγες σταγόνες από τα χρώματα μας και στη συνέχεια διακοσμούμε τα ψημένα μάφινς μας..» 

Posted in Άσχετα | Σχολιάστε

Πασχαλινό αυγό!

Και ΝΑΙ! Επανήλθαμε αγαπημένοι μου αναγνώστες! Μιας και πλησιάζει το Πάσχα, και με αφορμή το σχόλιο του εξωγήινου νοσταλγού στη σελίδα «Τι είναι το Πασχαλινό Αυγό;», είπα να σας χαρίσω κι εγώ ένα πασχαλινό αυγό… διαφορετικό από τα άλλα (δυστυχώς δεν θα είναι σοκολατένιο αλλά θα έχει πλάκα).

images (3)

Κατ’ αρχάς τι είναι το πασχαλινό αυγό ή easter egg για τους ξένους προγραμματιστές; Είναι ένα «αστειάκι», ή κρυμμένο μυστικό μέσα στα προγράμματα, ή στα παιχνίδια που φτιάχνουν. Σου εμφανίζεται αν πατήσεις το κατάλληλο κουμπί ή συνδυασμό πλήκτρων. Βασίζεται στο παλιό έθιμο του «κυνηγιού των πασχαλινών αυγών», κατά το οποίο οι γονείς και οι γιαγιάδες κρύβανε τα σοκολατένια αυγά στον κήπο και τα έψαχναν τα παιδάκια. Αν έχετε διαβάσει Μικρό Νικόλα ή ακόμα και Μίκυ Μάους θα με θυμηθείτε. Δείτε και εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Easter_egg_(media)  για την αποφυγή παρεξηγήσεων.

Λοιπόοον..! Μπαίνω τώρα στο ψητό: σπανακόπιτα.

Υποθέτω ότι πλέον οι περισσότεροι από εμάς θα έχουν το Google Chrome ως περιηγητή, ή τουλάχιστον θα τον έχουν χρησιμοποιήσει μια φορά σίγουρα! Δεν είναι λίγο εκνευριστικό όταν δεν μπορείς να βρεις ίντερνετ; Ανοίγεις εσύ όλο χαρά το Chrome σου, και αντί να σου φορτώσει τη σελίδα που θες, σου εμφανίζει ένα δεινοσαυράκι και από κάτω γράφει «Δεν είναι δυνατή η σύνδεση στο διαδίκτυο». Η Google όμως μας καταλαβαίνει απόλυτα. Έτσι αποφάσισε να μας χαρίσει ένα πασχαλινό αυγό για να μετριάσει την ανυπομονησία μας όσο περιμένουμε να βρει ο υπολογιστής μας δίκτυο:

1) Την επόμενη φορά που δεν έχεις ίντερνετ, ανοίγεις το Google Chrome. Αν δεν μπορείς να περιμένεις μέχρι να σε πετάξει, απλώς κόβεις την σύνδεση :-P

2) Αναζητάς οποιαδήποτε σελίδα.

3) Περιμένεις να εμφανιστεί το δεινοσαυράκι.

4) Πατάς το spacebar και… καλή διασκέδαση!

Μόλις συνδεθεί μπορεί να απογοητευτείς λίγο!… Άσε που θα σου χάσει και τα σκορ. Αλλά δεν πειράζει, μικρό το κακό, είχες κάτι να κάνεις αντί να κοιτάς την άδεια σελίδα.

δεινοσαυρος

Posted in Άσχετα | Σχολιάστε

Ενός λεπτού σιγή

  Ορισμένες φορές λυπάμαι που δεν έχω τόσο πολλές ιστορικές γνώσεις και μπερδεύω τα γεγονότα πολύ εύκολα. Ανά καιρούς ήθελα να μιλήσω για τα διάφορα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τη χώρα μας, αλλά σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να το κάνω σωστά: Λεπτομέρειες, άτομα που εμπλέκονται, αίτια, συνέπειες. Κάθε φορά όμως συνειδητοποιούσα ότι ήξερα πολύ λίγα για το εκάστοτε θέμα, οπότε αποφάσιζα να το αναβάλλω και να το γράψω κάποια άλλη στιγμή, που θα μάθαινα περισσότερα. Έλα όμως που τελικά δεν έγραφα ποτέ! Σκέφτηκα λοιπόν από το να μην γράψεις τίποτα καλύτερα να κάνεις μια απλή μνεία, απλώς για να μην ξεχνάμε.

Έτσι λοιπόν, οι ημερομηνίες που θυμόμαστε είναι:

31 Ιανουαρίου 1996: Θάνατος Χριστοδούλου Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκου και Έκτορα Γιαλοψού στα ΙΜΙΑ.

19 Μαΐου 1919: Γενοκτονία των Ποντίων (κάτι έχω αναφέρει, νομίζω όμως πως μπορεί να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες σε αυτό το βιβλίο που θα ήθελα να διαβάσω: Θία Χάλο, Ούτε το όνομά μου*)

25 Μαρτίου 1821: Έναρξη της οργανωμένης Ελληνικής Επανάστασης.

1 Απριλίου 1955: Έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ, με σκοπό την απελευθέρωση της Κύπρου και την ένωσή της με την Ελλάδα.

29 Μαΐου 1453: Ημερομηνία Πτώσης της Πόλης. Γεώργιος Φραντζής έχει γράψει για την Άλωση. Ήταν αυτόπτης μάρτυρας.

11 Σεπτεμβρίου 1922: Αρχή Μικρασιατικής Καταστροφής. Ίσως η θεατρική παράσταση «Σμύρνη μου αγαπημένη» να αποτελεί μια καλή παρουσίαση των γεγονότων.

28 Οκτωβρίου 1940: Επέτειος του ΟΧΙ.

Αν έχετε υπόψιν σας άλλες ημερομηνίες παρακαλώ πολύ πείτε μου, σε σχόλιο από κάτω (όπως την άλλη φορά με τα μαθησιακά κολπάκια, ναι, εκεί με την απίστευτη ανταπόκριση :-P)

*http://www.politeianet.gr/books/9789602708668-halo-thea-gkobostis-oute-to-onoma-mou-chartodeti-ekdosi-184424?gclid=CIvPyLPfmb4CFaoewwodP0gA8Q

Posted in Άσχετα, Εθνικά | Σχολιάστε

Αμυγδαλοτσακίσματα…

Ένα πολύ γλυκό τραγούδι που χορεύεται στην Πάρο, το όμορφο νησί των Κυκλάδων. (Αν και δεν έχω πάει ποτέ, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να πω ότι κάποιο μέρος της Ελλάδας δεν είναι ωραίο!)

Το μάθαμε στο χορευτικό της σχολής, και όπως καταλαβαίνετε, μας κόλλησε και το σιγοτραγουδούσαμε στο δρόμο. (και στο σπίτι, και στο μάθημα… και στον ύπνο μας… :-P)

Posted in Άσχετα, Τραγούδια, Χοροί | 2 σχόλια